Oštećenje jetre izazvano antituberkuloticima (antituberculosis drug-induced liver injury – ATB-DILI) jedan je od najznačajnijih neželjenih efekata terapije prve linije tuberkuloze i jedan od glavnih uzroka prekida lečenja. Hepatotoksičnost povezana sa izoniazidom, rifampicinom i pirazinamidom može značajno narušiti adherenciju, produžiti trajanje terapije i, u težim slučajevima, dovesti do akutne insuficijencije jetre. Ovaj rad pruža pregled savremenih trendova u epidemiologiji, patogenezi, dijagnostici i lečenju ATB-DILI, sa posebnim naglaskom na klinički bitne aspekte i aktuelne dileme. Osnovni mehanizmi nastanka ATB-DILI uključuju složene interakcije između metabolizma lekova, genetske predispozicije, oksidativnog stresa, mitohondrijalne disfunkcije i imunski posredovanog oštećenja, sa novim dokazima koji ukazuju na potencijalnu ulogu feroptoze. Dijagnoza se zasniva na biohemijskim i kliničkim kriterijumima, isključenju drugih uzroka i alatima za procenu uzročnosti, kao što je Roussel Uclaf Causality Assessment Method – RUCAM skala. Rano prepoznavanje i pravovremeni prekid terapije hepatotoksičnim lekovima od ključnog su značaja, dok optimalne strategije ponovnog uvođenja terapije i uloga hepatoprotektivnih agenasa još uvek nisu definisane u potpunosti. Bolje razumevanje faktora rizika i mehanizama, uz razvoj prediktivnih biomarkera i farmakogenetskih pristupa, može omogućiti personalizovanije i bezbednije lečenje tuberkuloze.