Uvod/Cilj. Laki lanac neurofilamenta u serumu (serum neurofilament light chain – sNfL) je osetljiv biomarker neuroaksonalnog oštećenja i aktivnosti bolesti kod multiple skleroze (MS). Cilj rada bio je da se ispitaju promene nivoa sNfL posle započinjanja različitih terapija koje modifikuju tok bolesti (disease-modifying therapies – DMT) kod prethodno nelečenih, obolelih od relapsno-remitentne MS (RRMS), kao i da se u terapijskom odgovoru analiziraju potencijalne razlike povezane sa polom. Metode. Longitudinalnom studijom analizirano je 78 obolelih od RRMS (40 muškaraca i 38 žena) koji ranije nisu bili lečeni a koji su započeli DMT prvi put [injekciono (n = 37): interferon beta-1a: Rebif^®, interferon beta-1b: Betaferon^®, glatiramet acetat: Copaxone^® ili oralno (n = 41): modulatori sfingozin-1-fosfat receptora (sphingosine 1-phosphate receptor – S1PR): fingolimod, ozanimod i ponesimod]. Koncentracije nivoa sNfL određene su metodom enzyme-linked immunosorbent assay – ELISA na početku i posle 6 meseci terapije. Stepen onesposobljenosti procenjen je na početku studije, primenom Expanded Disability Status Scale – EDSS i Multiple Sclerosis Severity Score – MSSS. Za procenu longitudinalnih promena primenjena je analiza ponovljenih merenja. Rezultati. Zabeleženo je značajno sniženje nivoa sNfL kod ispitivanih bolesnika 6 meseci nakon primene DMT (p < 0,001; delimični η² = 0,358). Nađena je značajna interakcija pola i terapijskog odgovora (p = 0,003), sa izraženijim sniženjem nivoa sNfL kod žena. Nije utvrđena statistički značajna razlika u sniženju nivoa sNfL između injekcione terapije i S1PR modulatora (p = 0,092), mada su početne vrednosti sNfL bile značajno više u grupi bolesnika lečenih S1PR modulatorima (p < 0,001). Zaključak. Započinjanje DMT kod obolelih od RRMS bilo je povezano sa značajnim sniženjem nivoa sNfL, što ukazuje na smanjeno neuroaksonalno oštećenje posle uvođenja terapije. Viši početni nivoi sNfL kod žena mogu ukazivati na razlike u neuroaksonalnom oštećenju povezane sa polom. Praćenje nivoa sNfL može predstavljati koristan neinvazivan biomarker biološkog odgovora na terapiju kod obolelih od RRMS.